Wijngoed St. Martinus is gelegen op een heuvel in het Zuid-Limburgse landschap en heeft een adembenemend uitzicht over de vallei. Een plek waar wijn en kaas samenkomen. 

De Sjevraoje-kaas is een lokale trots uit Zuid-Limburg en wordt ambachtelijk bereid met melk van geiten én koeien. De naam ‘Sjevraoje’ komt van het Limburgse dialect voor geit, maar inmiddels is de kaas er ook in een romige koemelkvariant. Beide kazen worden met zorg gerijpt en hebben een karakteristieke, volle smaak die perfect past bij de wijnen van Wijngoed St. Martinus. De geitenkaas is fris en verfijnd, terwijl de koemelkvariant een rijkere, romige structuur heeft. Ideaal voor op een kaasplank of om langzaam van te genieten met een goed glas wijn in de hand.

“Genieten met je ogen dicht, de zon op je huid, een wijntje in je ene hand en een stukje van de ambachtelijk gemaakte Sjevraoje kaas in je mond.” Dit is genieten pur sang!

Wijnmaker Stan Beurskens groeide op in dit landschap en kwam als zeventienjarige in Vijlen wonen. Toen zijn vader gezondheidsproblemen kreeg, sprong Stan bij op het familiebedrijf. Hij studeerde oenologie, volgde een opleiding in Zuid-Afrika en liep drie jaar stage in Chili. Met al die ervaring op zak, begon hij zijn missie: Nederlandse kwaliteitswijn maken.

In 1986 behoorde hij tot de eerste rode wijnmakers van Nederland. Hij experimenteerde met veertig rode druivenrassen uit Duitsland; zeven bleven over. Inmiddels is Wijngoed St. Martinus uitgegroeid tot het grootste wijndomein van de Benelux met 32 hectare wijngaard, waarvan tien strategisch gelegen bij het bos. De wortels van bomen geven daar antistoffen af aan de druivenstokken, wat helpt tegen ziektes.

Op het domein worden jaarlijks zo’n 160.000 flessen gebotteld. Slechts 9.000 liter wordt lokaal verkocht; de rest gaat naar restaurants en hotels. Er wordt hier ambachtelijk gewerkt: per wijnstok worden jaarlijks zeventien handmatige handelingen verricht. Drones vliegen over de wijngaarden om de rijpheid van de druiven in de gaten te houden. Na het persen worden de wijnstoffen bezonken met bentoniet, een natuurlijke kleisoort.

Witte wijnen worden direct geperst, terwijl bij rode en rosé wijnen de druiven eerst met schil in tanks gaan. Voor rosé worden de schillen al na twee uur verwijderd. En in het lab wordt geëxperimenteerd met een natuurlijk alternatief voor sulfiet. Citroenmelisse wordt tot poeder vermalen en tot een theeachtig extract gedestilleerd. Slechts acht wijnhuizen wereldwijd werken aan zo’n innovatie. Want zoals Stan zegt: hoofdpijnwijn ontstaat vaak door het gebruik van te veel sulfiet, nodig om rotte druiven te maskeren die in massaproductie meegeoogst worden.

De wijnen van St. Martinus rijpen tussen de 9 en 18 maanden in de kelder. ‘Bergdorpje Wit’ is vernoemd naar het hoogste dorp van Nederland en smaakt fris en toegankelijk. ‘De Drie Deugden’ is voller, met tonen van perzik en abrikoos. De roséwijn ‘Hemels’ is perfect voor bij een zomerse barbecue. En voor wie op zoek is naar iets bijzonders: de mousserende wijn ‘Martinus Seewig’ rijpte in een stalen kist, dertien meter diep in zee bij Neeltje Jans.

Zelfs de ‘Verboden Liefde’, een rode mousserende wijn met kersen tonen, en ‘De Zeven Zonden’, ontstaan door het per ongeluk blenden van drie jaargangen, bewijzen dat wijn maken hier een kunst is.

Combineer deze smaken met een stukje lokale Sjevraoje-kaas, of je nu kiest voor de geitenvariant of de romige koemelkversie. Schenk daar een glas Bergdorpje Rood bij in en je weet: dit is het goede leven.